کی از خدا راضیه؟

چند روز پیش استاد یک جمله ای گفت که چند روزه فکر من رو مشغول کرده. اونم نه از باب اینکه فقط شنونده‌ی جمله ای باشم و برای شما بازگو کنم و بس. به قول خودش کتاب خوبه، حرف درست و تازه خوبه، اما همه اینا باید مقدمه بشه برای فکر خودت. خودت چی پس؟ همش فکر دیگران؟ ینی بقیه(که خیلی کم هم هستند) فکر کنند ما فقط استفاه کنیم؟ اینطور که نمیشه رشد کرد.

اینکه خدا از کی راضیه؟ بماند..
کی از خدا راضیه؟؟

به اشتراک گذاری:
Facebooktwittergoogle_plus

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *